Verkondiging op zondag 18 mei 2008, Heilige Drie-eenheid, in de Nicolaaskerk te Muiden en de Boskapel te Muiderberg
1e lezing: Ex. 34, 4b-6 + 8-9 Pater Jan Haen C.Ss.R. Volgende week vieren kinderen hun eerste Communie in Muiden. Ik was een tijdje geleden bij een van de voorbereidingsbijeenkomsten voor de kinderen. In de loop van de gesprekken zei een van hen, Ik geloof niet in God. Het gesprek ging gewoon door, maar binnenin was mijn reactie – hoe kan dit nou? – dit kind gaat zijn eerste heilige communie doen en zegt doodgemoedereerd –ik geloof niet in God. Alsof het de normaalste zaak in de wereld is. Maar ja een beetje doordenken – en dan weet ik – zo vreemd is het niet. Wat roept het woord bij zo’n kind op? Wat moeten hij of zij met dat woordje God zich voorstellen. Thuis, op school, op straat – wat krijgen zij over God te horen? Ach laten wij naar onszelf kijken – wat roept het woord God op bij elkeen van ons. Een ding is zeker, geen een van ons hier zal het adequaat kunnen vertellen. God is niet in een beeld te vangen. In geen enkel beeld. God, is en blijft – mysterie, geheim, niet te beschrijven. Het gaat onze pet te boven. De vraag naar wie of wat God is, leeft wel, ja zeker. Er zijn velen die zeggen: ik heb er geen woorden voor,.. voorlopig houd ik het op Iets of Iemand, een soort oerkracht, bron van leven. Maar er zit vooralsnog weinig systeem in hun zoekend denken. Men noemt die stroming wel Ietsisme. Deze week is er zelfs een grote tentoonstelling in het Centre Pompidou in Parijs, Frankrijk, geopend. Daarin is de relatie tussen kunst en spiritualiteit van de afgelopen eeuw tentoongesteld. Traces du sacré – sporen van het heilige, wordt deze tentoonstelling genoemd. Over sporen van het heilige gesproken, in de eerste lezing uit het boek Exodus uit het oude testament, hebben wij het verhaal gehoord van Mozes, die de volgende ervaring van God had, “De heer ging hem (Mozes ) voorbij en riep: “De Heer! De Heer is een barmhartige en medelijdende God, groot in liefde en trouw". Tot wie Mozes dan bid met de woorden,”Och Heer, wees zo goed en trek met ons mee. Dit volk is wel halsstarrig, maar vergeef toch onze misdaden en zonden en beschouw ons als uw eigen bezit". Daaruit kunnen we opmaken, dat de God waarvan Moses overtuigd is, macht en kracht bezit, en op afstand gesmeekt moet worden. Deze God is voor Mozes vanzelfsprekend trouw en liefdevol voor hem en zijn volk. Ik denk dat er nu nog heel veel gelovigen zijn die God juist zó beleven, die inbeelden dat God zó is. God begaan met ons, maar wel op afstand, met wie je omzichtig om moet gaan. Dat deze God bestaat- daaraan twijfelen ze niet. Dat is dan in tegenstelling tot velen in onze seculiere samenleving die aan God twijfelen, en geneigd zijn om het op “Ietsisme” te houden. Hoe anders is het met Jezus. Het evangelie verhaal verteld hoe Jezus tegen Nikodemus zegt “Zozeer heeft God de wereld liefgehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven – niet om de wereld te veroordelen maar om te redden". Wie in hem, de eniggeboren zoon van God, gelooft, wordt niet veroordeeld. De God van Jezus is niet een op afstand. Jezus z’n ervaring van God, was zijn ervaring van eenheid met God, zijn Abba ervaring. Zijn ervaring is dat God zijn liefhebbende Vader is. Zijn manier van God, Abba te noemen is uniek. Abba is niet zozeer mannelijk, Het is een woord dat alleen door een kind gebruikt word voor zijn vader, en drukt intimiteit uit. Het verhaal van de Verloren Zoon verteld dat zijn Abba onvoorwaardelijk vergevend is. Als we het moeilijk vinden om Jezus serieus te nemen en te leven zoals hij dat deed, dan is dat omdat wij God nog niet als onze Abba ervaren hebben De ervaring van God als zijn Abba, is de bron van de wijsheid van Jezus, zijn duidelijkheid, zijn zelfverzekerdheid en zijn radicale vrijheid. Dus kon Jezus zonder aarzeling zeggen: "Heb je vijanden lief". Doe goed aan hen die je haten, zegen hen die je vervloeken en vergeef zeventig maal. En voor Jezus was iedereen gelijkwaardig, armen, blinden, verlamden, uitgestotenen, bedelaars en welgestelden en handelde ernaar. Jezus z’n ervaring van God, is dat zijn Abba, ook onze Abba, Onze Vader is tot wie wij zo moeten bidden, Onze Vader, in de hemel, Uw naam is ons Heilig, geef ons wat wij vandaag nodig hebben en laat ons de ander vergeven zoals we ook willen dat die ander ons vergeeft, laat ons niet op een hellend vlak vinden maar behoed ons voor wat kwaad in de wereld ons zou kunnen aan doen,want U bent groot, u bent machtig, en bent de heerlijkheid zelve tot in het oneindige. God is onze Vader, niks meer en niks minder. Moge Gods Geest even toegankelijk voor ons zijn als Gods Geest voor hem, Jezus was. Dit beredeneer je niet, dit geloof je met alle consequenties van dien.
Velen hadden hem gezien, en geloofden. |