Verkondiging op 29 juni 2008 in de Nicolaaskerk te Muiden en de Boskapel te Muiderberg.

Pater Jan Haen C.Ss.R.

Mooi verhaal – Petrus, die op wonderbaarlijke wijze aan rechtsvervolging ontsnapt. En dat op voorspraak van een bezorgd biddende gemeente.

En misschien herkent u zich wel in de ervaring vanuit mijn jeugd – biddend dat ik voor mijn examen mag slagen. Ik heb altijd gebeden voor examens. Ik ben nog nooit gezakt voor een examen – zelfs mijn rijexamen niet. En afgelopen week was ik in ons klooster in Wittem – en werden de dagelijkse opgeschreven intenties in de Gerarduskapel voorgelezen. En ja hoor – er werd gesmeekt voor het slagen van de examens. En toch, U en ik hebben ook de ervaring dat ons eindeloos bidden voor een eind aan de verschillende oorlogen in de wereld, de hongersnood landen ver weg, voor mensen die lijden aan noodlottige slopende ziektes enz. schijnbaar niks uithalen. Was in het verleden, geloven vanzelfsprekend, is het vandaag geen gemakkelijke aangelegenheid meer.

Het is zoals de onlangs overleden Kees Fens het stelde; dat in de afgelopen vijftig jaar het Christendom in West Europa zijn centrale rol verloren heeft. De westerse cultuur is haar twee duizend jaar oud perspectief kwijtgeraakt; een perspectief dat als bindmiddel diende. Het wezen van godsdienst is, dat het mensen bij elkaar brengt en bij elkaar houdt. Geloof kun je alleen maar in gemeenschap ondergaan. Het is geen privé-zaak

In de tijd van Petrus en Paulus, waren de eerste christenen overtuigd dat Christus snel terug zou komen op aarde. Dat is niet gebeurt. In het jaar 1000 was er nog even die hoop én natuurlijk de vrees voor het laatste Oordeel. Er deden allerlei excessen voor die hoorden bij de laatste dagen. Bij het recente milleniumwisseling was dat niet meer zo. Mensen geloven niet meer dat wij in een eindtijd leven, we rekenen niet meer met de al zo vaak uitgestelde terugkeer van de Heer. De tijd heeft gewonnen van de eeuwigheid. Er zijn dan nog veel mensen die zeggen nog te geloven, en dat doen in een aardse variant. Men is goed voor elkaar, men dient niet God, maar de medemens. En na dit leven – is het afgelopen. Er is geen hemel meer, de toekomst ligt op aarde.

Dat de wereld slecht is – je leest het elke dag – je kunt het zien op de TV. Als er een duivel bestaat dan is hij mens geworden. Wat mensen elkaar aandoen, dat doen alleen duivels elkaar aan. Het Christendom wil vrede op aarde brengen en is daar niet in geslaagd.

Nee, het is zelfs zo dat mensen zoals de wetenschapper Richard Dawkins, de criticus Daniel Dennet en de wijle schrijver Hugo Claus, menen dat religie, godsdienst een gevaarlijke virus is die uitgeroeid moet worden.

Waar staan U en ik vandaag. U hebt godsdienst onderricht gehad, catechismus lessen. U hebt geleerd over God, geloven, kerk, sacramenten, heiligen en geboden, bidden, paus, bisschoppen, priesters, kloosterlingen, Jezus, Maria, de apostels Petrus en Paulus die wij bijzonder herdenken vandaag.

Maar intussen zijn U en ik jaren verder. Het verhaal van Petrus, zijn wonderbaarlijke ontsnapping uit de handen van hen die hem kwaad wilden doen, roept dat verwondering op? Een verwondering die te vergelijken is met die mensen uit tijd van Petrus en Paulus beleefden? Of is geloven los komen te staan van de verwondering. Een privé zaak geworden, wat volgens Kees Fens, helemaal niet kan.

Is het misschien tijd om energie en tijd te besteden om het land van Geloven gericht te betreden, en er in te verdiepen, om zo de wirwar van meningen en ervaringen die ik opgenoemd heb sterker tegemoet te kunnen treden.

Ik heb ik goed nieuws voor u. U krijgt namelijk de Groeten uit het land van geloven. – waarin u uitgenodigd bent om uw geloof te verdiepen in de ontmoeting met tochtgenoten. Om een jaar lang op reis te gaan als een groepsreis door de mooiste streken in het land van geloven. Onderweg bezoekt u dan belangrijke monumenten en plaatsen. U ontmoet een reeks tot verbeelding sprekende personen uit onze geloofstraditie en geloofsactualiteit.

Bevoordeeld de verhalen van de bijbel en de ervaringen die daaraan ter grondslag liggen, en hoe U deze kunt verbinden met uw eigen levenservaring.

Deze cursus wordt ons aangeboden door het dekenaat van Amsterdam. En de plaats die uitgezocht is voor deze reis, is de pastorie in Weesp , aanvang September en loopt door tot en met Juni 2009, via 33 avonden (niet gedurende vakanties natuurlijk).

Dat wij als gelovigen in deze 21ste eeuw, binnen onze kerk en wereld, mogen groeien, in wijsheid en kracht, bidden wij vandaag