Verkondiging op 06 juli 2008 in de H. Laurentiuskerk te Weesp
1e lezing: Zacharia 9, 9-10 Beste mensen, Vandaag horen wij Jezus zeggen: "Komt allen tot Mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt, en ik zal u rust en verlichting schenken." Veel gelovige mensen, die het zwaar te verduren hebben gehad in hun leven, hebben gehoor gegegeven aan deze uitnodiging van Jezus, èn hebben ondervonden dat Jezus' belofte: "Ik zal u rust en verlichting schenken!" geen loze bewering was. Maar hoe moeilijk is het voor mensen om zo vertrouwvol te blijven als de belofte van Jezus voor hèn maar geen werkelijkheid wordt, zelfs niet na jaren. Dat heeft Ingrid Betancourt meegemaakt, toen zij 6 ½ jaar in de jungle van Colombia gevangen werd gehouden door de Farc-rebellen. Zij werd daar vernederd en mishandeld. Er was daar nooit zon, en zij zag nooit de lucht. De hele wereld scheen haar daar vijandig toe. Het enige dat haar kracht gaf om niet te bezwijken was haar vertrouwen dat zij had in God, in Jezus, in Maria, tot wie zij vaak gebeden heeft. Al was het nòg zo menselijk om in die situatie het vertrouwen maar op te geven. Gelukkig heeft zij dàt niet gedaan. Anders had zij het zeker niet overleefd. Maar haar bevrijding werd deze week op zo'n wonderlijke wijze tòch werkelijkheid. Zij ziet dat zelf als een gebedsverhoring. Is zij nu in een ideale wereld terecht gekomen? Neen, zeker niet. Maar de rust en de verlichting die Jezus beloofd heeft, schenkt Hij haar door de genegenheid en de liefde zie zij nu ondervindt van haar kinderen, familie, vrienden, èn zelfs van totaal onbekenden die achter haar staan! En hoe gaat het nu met ons en Jezus' belofte? Zijn er niet velen die teleurgesteld reageren: "Bidden help toch niet!"? Want: "Je moet het toch maar in je eentje zien op te lossen!" Wat houdt dat aanbod van Jezus precies in? Kunnen we de waarde ervan goed inschatten? Het aanbod ligt - zo hoorden we - wel wat ingewikkeld. Want dat aanbod is niet weggelegd voor wijzen en verstandigen, zegt Jezus. Ligt het niet binnen hun bereik omdat ze misschien te veel de "wijsheid in pacht" menen te hebben? Omdat heel hun leven gebouwd is op denken en beredeneren? Wat hebben de zogenaamde "kleinen" wèl, wat de wijzen missen? Heeft dat te maken met openheid, met leven vanuit het hart? Zoals ook Jezus steeds zijn hart liet spreken: dus met liefde en begrip voor de gewone mensen, mèt al hun menselijke fouten en tekortkomingen: waarvan zij zich terdege bewust zijn. Zij zullen zich niet op de borst kloppen: Wat ben ik toch hoger en belangrijker dan al die eenvoudigen. Wat zou ik nou kunnen leren van al die domme mensen. Wat verdien ik toch terecht veel meer waardering en beloning door mijn grote verdiensten? Die zogenaamde "hoogstaanden" werden door Jezus nogal eens te kijk gezet. Denkt u maar eens aan het verhaal van de Farizeeër en de tollenaar! Jezus leert ons - in woord en voorbeeld - dat wij allen "samen" moeten zoeken naar heelheid voor de totale schepping, zodat er voor iedereen een stukje "hemel op aarde" realiteit wordt. Zodat het "geheel" weer in balans komt en te dragen is voor iedereen. Dat evenwicht is ver weg als de "eenvoudigen" een zwaar juk moeten dragen van achterstelling tegenover anderen die alles hebben wat hun hartje begeert, en die neerzien op hun zogenaamde "lageren". Zachtmoedigheid, nederigheid en vredelievendheid vormen een goed tegenwicht. Eigenschappen van het hart, van het invoelen, van passie : zíj vormen de basis van Gods geestkracht. U, jij, ik, ja wij allen vormen een schakel in het verspreiden van die geestkracht. Wij moeten samen als het ware Jezus zelf handen en voeten geven. Dat kunnen wij als wij van harte kunnen nazeggen wat Jezus zegt: "Komt maar bij mij, want Ik voel mij blij als Ik jullie rust en verlichting kan brengen!" Maar zover zijn we helaas nog lang niet. Echter: als Jezus zegt: "Komt allen tot Mij, en Ik zal u rust en verlichting schenken!", dan kan die "rust en verlichting" wel eens tot uiting komen via medemensen, in wie Jezus zijn Geest heeft uitgestort. Mogen wij zulke mensen zijn. Velen zullen daarin dan Jezus zelf herkennen, zodat zij het er over eens zijn wat ik nu zegt: "Jezus leeft!" Bidden wij dat de wereld minder heersers zal leren kennen, en méér liefdevolle leiders! En zulke liefdevolle leiders met hun volgelingen kunnen dan zorgen voor een zacht juk en een lichte last! Henk Samsom, emerituspastoor |