Verkondiging op Eerste Paasdag in de Boskapel te Muiderberg - 12 april 2009.

Handelingen 10, 34a.37-43
Kolossenzen 3, 1-4
Johannes 20, 1-9

Beste mensen!

In de voorbije weken zijn er weer heel veel mensen getuigen geweest van passie-concerten, die overal in het land - en in zeer veel andere landen over de hele wereld - werden uitgevoerd. Steeds weer worden mensen innerlijk geroerd door het verhaal van Jezus' lijden en dood aan het kruis. Muisstil hebben de aanwezigen alles in dat verhaal tot zich genomen. "Doodstil". Net als Jezus na "het is volbracht". Maar vandaag zingen wij het uit: dat Jezus leeft! Hij is verrezen uit het graf. Maar… een getuigenverslag van zijn opstanding vinden wij nergens in de Heilige Schrift terug. Wij ontdekken daarin alleen verhalen over het lege graf en de verschijning van Jezus aan zijn trouwste volgelingen. Dus heel anders dan filmers het weergeven: vaak met veel show-elementen: na veel donderslagen staat ineens Jezus in de ochtendzon glanzend naast het graf.

Ja, als het zó was gegaan zou iedereen natuurlijk hebben erkend dat Jezus weer leefde. Daar was dan niet eens geloof voor nodig. Dat geloof was er oorspronkelijk óók niet bij Maria Magdalena. Want zij zegt tot Petrus en Johannes: "Ze hebben de Heer uit het graf genomen en wij weten niet waar ze Hem hebben neergelegd."En Petrus en Johannes dachten hetzelfde. Zoals in het evangelie vandaag staat: "Want zij hadden nog niet begrepen hetgeen er geschreven stond, dat Hij namelijk uit de doden moest opstaan."En tòch: bij dat graf kwam het geloof dat Jezus leeft.

Hoe Jezus verschenen is, weten wij eigenlijk niet goed. Want: niet als een gewoon mens (zoals vroeger). Hij stond namelijk plotseling voor zijn getrouwen en verdween ook weer plotseling uit hun midden. Petrus zegt daarover (zoals in de eerste lezing staat): "God heeft Hem laten verschijnen, niet aan het hele volk, maar aan de getuigen die door God tevoren waren uitgekozen, aan ons die met Hem gegeten en gedronken hebben, nadat Hij uit de doden was opgestaan." En Paulus - die eerst helemaal niet eens in Jezus geloofde, die integendeel zelfs de gelovigen vervolgde - verkondigt na zijn bekering: "Christus is uw leven, en wanneer Hij verschijnt, zult ook gij met Hem verschijnen in heerlijkheid." Jezus' opstanding uit de doden heeft een geheimvol karakter, waartoe alleen zij, die in Hem geloven en op Hem vertrouwen, toegang hebben.

Precies dit echter is de blijvende uitdaging van Paasmorgen. Het lege graf confronteert ons telkens weer met de vraag hoe het met ons eigen inzicht is gesteld. Het mysterie van de opstanding zullen wij ten diepste nooit kunnen doorgronden. Maar misschien gaat het daar minder om dan om de vraag: zijn wij bereid om - in navolging van de leerlingen - Hem te gaan zoeken? Of beter nog: zijn we bereid om ons door Hem te laten vinden? Zijn we bereid om ons door de verrezen Christus bij de hand ter laten nemen, om te leven in zijn licht? Zijn we bereid om ons door Hem te laten omvormen tot nieuwe mensen, die geloven dat de dood niet het laatste woord heeft. Kortom, het mysterie van de verrijzenis vraagt om een persoonlijk antwoord. Jezus moet levend zijn in onszelf. De mensen om ons heen zouden eigenlijk aan ons moeten zien hoe Jezus is.

Ik vraag mijzelf wel eens af: hoe zou Jezus nu reageren op alles wat op ons af komt.

Hoe zou hij reageren op alle ellende en noden. In de verhalen over het leven van Jezus - in de Bijbel - kunnen wij daar vaak antwoord op vinden. Goedheid, meelevendheid, begrip, liefde, vergiffenis, vertrouwen in mensen: dit zijn maar enkele kenmerken van Jezus. Daarin is Hij ons voorgegaan. Leeft dit ook in ons, bij onze omgang met mensen? Of je wel of niet trouw naar de kerk gaat, is dan niet eens zo belangrijk. Belangrijker is juist of wij die getuigen zijn: Jezus leeft! ?

Wij kunnen geen ijzer met handen breken. Wij kunnen niet alle onrecht in de wereld verbannen. Wij kunnen niet overal vrede stichten. Maar wat kunnen wij wel bijdragen om de wereld een beetje beter te maken? Als wij dàt proberen zien de mensen in ons Jezus terug: de levende Jezus! Dat kan de Paas-ervaring blijvend maken voor velen.

Jezus als licht - in de duisternis!

Zalig Pasen! Amen.

Henk Samsom, emerituspastoor

Na de Paasviering was het voor klein en groot Paaseieren zoeken in het echobos!