Verkondiging op 28 februari 2010 in de Nicolaaskerk te Muiden

Eerste lezing: Genesis 15, 5-12. 17-18
Evangelie : Lucas 9, 28b-36

Beste mensen,

De meeste Nederlanders kunnen in de komende week gaan stemmen wie zij de komende jaren graag in hun gemeentebestuur laten plaats nemen. Dat zijn degenen in wie zij het meeste vertrouwen hebben. Omdat de gemeenten Muiden en Weesp niet weten wat er voor nieuwe gemeente gaat ontstaan, kunt u alleen nog maar afwachten.

Ja, afwachten en hopen dat het goed zal komen, en in ons voordeel zal zijn: Dat is óók het geval wanneer wij nadenken over de katholieke Kerk in Nederland. Want er gebeuren tegenwoordig in diverse parochies hele nare en onchristelijke dingen. Daarin kunnen wij de "blijde boodschap" van Jezus niet meer herkennen. Hij liet in zijn woorden en daden zien dat bij Hem iedereen van harte welkom was, ook wie door anderen werden verstoten. Jezus was uitnodigend: "Komt allen tot mij, die belast en beladen zijt. En ik zal u verkwikken!"

Belast, beladen, verstoten: zó voelen momenteel mensen zich die homo zijn, waneer zij Jezus zoeken in de Kerk, maar Hem daar niet vinden. Integendeel! Zij worden verstoten. Maar: niet hier! Eigenlijk zijn zij "volgelingen van Jezus": want Hij werd verstoten, bespot, gemarteld, vermoord. Waarom? Omdat de machthebbers niet konden hebben dat er aan hún macht geschud werd door Jezus.

Het verhaal van Jezus' verheerlijking op de berg Tabor - nadat Hij nog onlangs gesproken had over zijn uittocht uit dit leven door lijden en dood heen - was een "vooruitblik" op datgene wat daarna zou gebeuren: een verheerlijkt eindpunt.

Het was voor Jezus' leerlingen niet gemakkelijk om Hem te volgen op de weg van zijn lijden en dood. Daarom mogen zij hier op de berg even dat eindpunt aanschouwen. De verheerlijking van Jezus moet hen helpen om zijn weg - door lijden en dood heen - te aanvaarden. Zij moeten beseffen dat het lijden aan die heerlijkheid voorafgaat.

Petrus' eerste reactie is: "Laat ons hier drie tenten bouwen": In één daarvan kan dan de verheerlijkte Jezus bij hen blijven, Maar dat ging niet door. Weer helemaal als 'gewone mens' daalde Jezus met Petrus, Jacobus en Johannes de berg af , naar het gewone, gevaarlijke leven, vol opgaven en vol bedreigingen. Hij zal ze niet langer uit de weg gaan. Hoewel Jezus wist wat hem te vachten stond, ging hij - na de berg-ervaring - weer gewoon door met zijn taak, klaar staan voor de mensen die Hem nodig hebben. In alles wat Jezus dan doet, straalt hij goddelijke liefde uit bij alle gekwelde mensen.

Zijn leerlingen zagen dat, en trachtten dit dienende voorbeeld te volgen toen Jezus niet zichtbaar meer aanwezig was. Moge dit dienende element weer overal gaan leven in onze Kerk, bij hoog en bij laag. Macht is niet iets dat iemand door een kerkelijke wijding zomaar vanzelfsprekend heeft, een zogenaamde machthebber wordt iemand pas ècht wanneer hij/zij voor iedereen duidelijk toont de liefde en het begrip van Jezus in woorden en daden gestalte te geven.

"Een Kerk die niet dienstbaar is, dient nergens voor," heeft eens een goede bisschop gezegd. Inderdaad: een dienende Kerk laat Jezus weer schitteren! Als het instituut Kerk dit onvoldoende doet, dan kan toch de Kerk in Muiden, Muiderberg, Weesp enz. dit plaatselijk wáár maken, zodat "de steppe zal gaan bloeien".

God geve ons allen de kracht en het doorzettingsvermogen om dit te bereiken!

Henk Samsom , emerituspastoor