Verkondiging op 30 mei 2010, Drie-eenheid zondag, in de Laurentiuskerk te Weesp

Kun je mij vertellen wie God is? Wie van ons kan op deze vraag antwoorden zonder te stamelen of te stotteren? Het is één van de moeilijkste vragen uit de theologie en de geloofsleer. Alles wat we zeggen is onvolledig. Ieder beeld zegt wel iets, maar zo gedeeltelijk, zo onvolkomen, zo onaf…En toch is die God onontbeerlijk voor ons geloof, behoort God voor christenen tot de kern van hun bestaan, is God de inspiratiebron van hun leven.

Over de befaamde theoloog Thomas van Aquino wordt volgend verhaal verteld. Hij was bezig met het schrijven van een doordacht en goed onderbouwd boek over God. Op zekere dag stopt hij met schrijven, vlak na het vieren van de eucharistie. Hij heeft een bijzondere godservaring gehad… Als zijn medebroeders hem vragen waarom hij niet verder schrijft, zegt Thomas hen: ik kan niet meer, want alles wat ik geschreven heb, is maar stro…

God is en blijft een mysterie. Dat mysterie ontrafelen is even ondoenlijk als een horloge uit elkaar halen met een paar bokshandschoenen aan. God is en blijft ook voor theologen een mysterie.

Edward Schillebeekx schreef een keer: God is altijd voortvluchtig. Je haalt Hem nooit in.

We kunnen God niet bewijzen; we kunnen Hem wel aanwijzen. De voortvluchtige laat zijn sporen na: in de wonderen van de schepping, in de stem van ons geweten, in de liefde tussen mensen.

Een poging om iets van God op het spoor te komen is ook te vinden in de namen die wij Hem geven. De belangrijkste drie namen die de kerk van oudsher aan Hem geeft, zijn; Vader, Zoon en heilige Geest.

Telkens wanneer wij hier samenkomen in deze kerk, beginnen we als regel met het kruisteken, en we sluiten de viering er ook mee af: in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest.

We dopen kinderen aan het begin van hun leven in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest. En vele jaren later, aan het eind gekomen, zijn dat hier ook onze laatste woorden. We vertrouwen mensen toe aan de aarde, en leggen hen neer in de handen van God, de Vader, de Zoon en de heilige Geest.

Het zijn drie namen, drie aspecten, drie benaderingen van dezelfde God (zoals dezelfde Thea tegelijkertijd echtgenote, moeder en verpleegkundige kan zijn ).

In het spoor van Jezus noemen wij God onze Vader. Aan Hem danken wij het leven. Onze naam staat geschreven in de palm van zijn hand. Hij deelt in onze vreugde. Hij kent onze zorgen. Hij is (als een moeder, als een vader) met ons begaan, en luistert naar onze vragen.

Zo wordt God ook afgeschilderd door Mozes: als een vaderfiguur die de kinderen van zijn volk heeft gehoord en voortdurend heeft geholpen.

En zo keek Jezus ook tegen God aan, en zo leerde Hij ons bidden: Onze Vader…God de Vader is dus de God die luistert naar onze vragen.

God de Zoon is de God die vraagt dat wij luisteren naar Hem ‘Dit is mijn Zoon’ klonk een stem uit de hemel, ‘Luister naar Hem’. Door wat Hij leerde en liet zien, kostte het zijn leerlingen weinig moeite in Hem de Zoon van God te zien.

Toen de Zoon uit beeld verdwenen was, ten hemel gevaren, terug gegaan naar zijn Vader, toen hebben zij Hem nabij gevoeld in de kracht die hen bezielde, in het vuur dat Hij in hen deed branden, in de Geest die hen bezielde. Ze noemden dat het werk van Gods Geest, de heilige Geest, die Jezus voor zijn heengaan had beloofd

De Vader woont in de hemel,

de Zoon woonde op aarde,

de Geest woont in ons…

We roepen tot God de Vader wanneer het donker is in ons leven, om licht.

Bij God de Zoon steken wij ons licht op.

Met de hulp van Gods heilige Geest kunnen wij voor anderen licht zijn.

Dat ons leven en werken getekend blijven in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest. Amen.

Nico van Bragt, lid liturgiegroep