Verkondiging op 18 juli 2010 in de Boskapel te Muiderberg

Eerste lezing   : Genesis 18, 1-10a

Tweede lezing: Kolossenzen 1, 24-28

Evangelie       :  Lucas 10, 38-42

Beste mensen,

         Toen ik vrijdag gebeld werd door een journalist van de Gooi en Eemlander om mijn mening te vragen over het ingrijpen van bisschop Punt tegen pastoor Paul Vlaar uit Obdam, die door hem twee maanden naar een klooster wordt gestuurd om zich te bezinnen om zijn "oranjemis", dacht ik niet dat mijn mening daarover daags daarna de eerste pagina van de krant zou halen. Maar ik schaam mij er niet voor dat ik gezegd heb dat "de Kerk" van Jezus is, en niet het eigendom van de paus en de bisschoppen. Zij hebben de taak om te zorgen dat steeds de boodschap van Jezus - "de blijde boodschap" dus  - voor alle kerkleden duidelijk wordt gemaakt. Maar helaas wordt die blijde boodschap voor velen "verduisterd" door kerkelijke geboden en verboden.

         Die blijde boodschap werd zeer duidelijk door pastoor Paul Vlaar in Obdam verkondigd. Hij sprak en handelde - in de geest van Jezus - over zaken die de mensen aldaar bezig houden. Tegen de stroom van ontkerkelijking in heeft hij de kerk in Obdam laten groeien en bloeien. Waar vind je dat nog: 80 misdienaars en een jeugd die maar "wat graag" naar de kerk gaat? De ouders, opa's en oma's genieten daarvan.

         Wat zou de bisschop blij moeten zijn met zo'n pastoor. Misschien had pastoor Vlaar in die zogenaamde "oranjemis" iets moeten intomen. Maar om hem nu zo zwaar te veroordelen is zeker niet in de geest van Jezus, die altijd open stond voor iedereen die het goede in een mens voor ogen had.

         Misschien denkt u - denken jullie - : "Wat heeft dit voorval in ons bidsom nu te maken met de lezingen van vandaag?" Ik vind veel punten die deze richting aangeven.

         Abraham zit op het heetst van de dag voor zijn tent en ziet plotseling drie mannen voor zich staan, drie onbekenden. Hij weet wat deze mannen nodig hebben: zij hebben schaduw nodig en rust, lekker koud water om zich te verfrissen, en ook eten en drinken. (Wat kunnen wij ons dat goed voorstellen nu wij in de voorbije tropische dagen hetzelfde nodig hadden.) Omdat Abraham dus deze mensen hielp in wat zij nodig hadden, handelde hij goed. Echte gastvrijheid.

         Over gastvrijheid gaat ook het evangelie: Marta weet wat er van haar verwacht wordt als zij Jezus in haar huis ontvangt. Maar zij houdt haar rol als gastvrouw die nergens haar hand voor omdraait niet vol. Ze wil dat haar zus haar helpt, en vraagt zelfs - op bijna verwijtende toon - aan haar gast of hij het dan niet ziet dat zij het vuur uit haar sloffen loopt, en of hij er niet voor kan zorgen dat Maria haar komt helpen. Dan moet zij Jezus maar een tijdje alleen laten.

         Als wij zelf als gast ergens alleen gelaten worden, omdat onze gastheer en gastvrouw het te druk hebben met andere zaken, dan voelen wij ons ook niet erg gelukkig. Wij komen immers niet alleen om te eten, maar ook - en vooral - om contact te hebben. Zo voelde Jezus dat óók!

         In onze situatie: Stel, u zit hier in de kapel als het ware aan de voeten van de Heer luisterend - als de voorganger het goed doet - naar Jezus' woord en uitleg. Ineens wordt u opgeschrikt door iemand die roept: "blijf niet zo passief zitten, steek liever de handen uit de mouwen. Er is nog zoveel te doen  in onze wereld: onrecht aan de kaak stellen, mensen uit de nood helpen, ons milieu beschermen enz."

         Ik denk dat u vreemd zou staan te kijken. U bent hier niet voor niets. U weet dat het voor u en onze wereld belangrijk is, een levensvoorwaarde zou je kunnen zeggen, dat u hier nu aan de voeten van de Heer verblijft. Wij moeten Jezus' woord horen en zijn vuur in ons laten aanblazen. Al die andere uren van de week hebben wij dat nodig om het vol te houden, geduldig te zijn, de moed niet te verliezen en steeds opnieuw te kunnen beginnen. Wij hebben het nodig om even in Gods herberg te rusten en op verhaal te komen.

         En dàt was onze Marta even vergeten in alle drukte. Dat goede deel zal Maria niet ontnomen worden. En Jezus gunt dat deel ook van harte aan Maria.

         Ik hoop van harte dat u/jullie jezelf in deze kapel óók door Jezus getroost en  geholpen voelen om vol goede moed verder te gaan. Amen.
 

Henk Samsom, emerituspastoor

Lees ook wat staat op: over pastoor Vlaar