Verkondiging op 1 augustus 2010, de Achttiende Zondag door het Jaar in de Nicolaaskerk te Muiden en de Boskapel te Muiderberg

Het zou gezegd kunnen worden dat Jezus hier zijn toehoorders bang probeert te maken. Dat is toch niets voor Jezus. Je zou zomaar ineens dood kunnen gaan terwijl je midden in het leven staat. Ik heb de dood heel nabij meegemaakt afgelopen woensdag. Een halfuurtje voordat mijn dierbare zus Willy stierf, glimlachte zij nog bij een opmerking die gemaakt werd. Er was een diepe zucht en daarna hoorde ze niets meer met haar oren, zag ze niet meer met haar ogen en voelde ze niks meer met haar handen. Haar leven was voorbij – is voorbij. Verbijsterend en intens verdrietig. Het geval is niet zo dat zij alsmaar rijkdom verzamelde zoals de man die dood ging in het evangelieverhaal. Helemaal niet. Maar haar dierbare boeken, haar stoel  staan er nog - maar niet meer voor haar. Iemand zei tegen mij dat haar dood op 67 jarige leeftijd onrechtvaardig was. Ik heb daar toen niet op gereageerd. Maar onrechtvaardig- hoe kom je erbij?! Wij hebben veel rechten – maar recht op een afgesproken aantal levensjaren hoort daar niet bij. Moet ik het dan zien zoals het evangelie verhaal zou suggereren nl. dat God, de Eeuwige , ergens in de hemel, in de eeuwigheid, besloot dat de tijd voor Willy gekomen was om dood te gaan? Daar geloof ik echt niet in. Nee wat er in het evangelie duidelijk gesteld wordt – je gaat dood. En dat betekent dat alles wat je in je leven bij elkaar verzameld hebt - Je moet het allemaal loslaten. En je hebt er geen enkel zeggenschap meer over.

Het boek Prediker uit het oude Testament  waaruit zojuist voorgelezen werd zegt het allemaal nog sterker. IJdelheid der ijdelheid en alles is ijdelheid. Mensen tobben zich af met wijsheid en kennis van zaken - ze moeten het allemaal afgeven aan anderen die zich niet hebben ingespannen. Waar doe je het toch allemaal voor? Wat voor zin heeft het leven? Om lol te hebben zoals honderdduizenden mensen deden in Duisburg gedurende een Loveparade? Bruisend van leven werd de levensadem uit de lijven van 21 mensen geperst. Zinloos. Gelukkig zijn – draait het daar allemaal om? Vergeet het – puur ijdelheid. Zij gaan dood, en wij gaan dood - ooit ergens. Het leven draait door voor de een, en niet voor een ander, maar het is zinloos – als je niet verder komt dan lol hebben, feestjes maken, gelukkig zijn met wat je bezit. Dat komt heel hard over, en neigt mensen te zeggen “Het is onrechtvaardig” en waarom, waarom ik? Wie zou daar recht over uit kunnen spreken? Niemand behalve God.

Maar daar zit het ‘m in. God als "ver van mijn  bed"-show helpt niet. En evenmin de talloze godsbeelden die gekoesterd en gepropageerd worden. God is liefde. De beschrijving die de Nieuw Testament schrijver Johannes van God geeft is de enige overtuigende en invoelbare beschrijving die ik met hart en ziel onderschrijf. Hij /zij die in liefde leeft, leeft in God en God in hem, in haar. Hij, zij die in liefde leeft is rijk in God. In liefde leven is het meest zinnige dat een mens op deze wereldbol kan doen. En in liefde leven is het mooiste dat mensen op onze wereldbol kan overkomen. In liefde leven is niet een kwestie van erotiek en seks in eerste instantie. In liefde leven is de liefde, de aandacht, de zorg, de betrokkenheid van anderen met jou accepteren. Leven in liefde is ook aandacht schenken, betrokkenheid tonen, zorg bieden aan anderen in jouw directe omgeving, en dat waaiert uit naar andere mensen en zaken en de aarde die ons geschonken is in al haar verscheidenheid.

Ik weet niet hoe het allemaal precies zat met mijn zus Wil. Maar ze was mij dierbaar en ik weet dat heel veel mensen dat ook ervaren hebben. Zij leefde in liefde op haar eigen en wijze manier. Zij leefde in God dus, en God leefde in haar, en ze kon alles, het hele leven loslaten. Zij leeft dus in God. Daarvan ben ik overtuigd. Zij is rijk in God zoals Jezus in het evangelieverhaal  liet weten. En zo is het ook met ons, en heel bijzonder wanneer wij ons bestaan niet laten beheersen door hebzucht want dat is ijdelheid, ijdelheid der ijdelheden en dan wordt alles ijdelheid – om het anders te zeggen, zinloos. Ons leven is veilig wanneer wij leven in liefde – want dan leven wij in God en God in ons. Jezus is het bewijs. Zijn Naam herdenken wij hier dankbaar en met veel eerbied, rond deze tafel van de Heer. Fijn toch!

Pater Jan Haen C.Ss.R.