Verkondiging op 21 november 2010, het Hoogfeest van Christus Koning in de Nicolaaskerk te Muiden en de Boskapel te Muiderberg

2 Samuël 5.1-3, Lucas 23.35-43

Afgelopen week werd er in de Tweeden Kamer gediscussieerd over ons Koningshuis. Over de betekenis daarvan voor onze Nederlandse samenleving. Vandaag is in de kerk – het feest van Christus Koning. Een heel ander koningshuis. Vandaag in deze viering houden wij ons bezig met de betekenis van Christus Koning voor en met ons. Dat is heel wat anders dan  de betekenis voor ons van onze Nederlandse Koningin. 

De evangelieschrijver Lucas, vertelt over een koning aan het kruis, die word bespot en zure wijn krijgt aangeboden. Hij wordt uitgedaagd: ‘Als jij een koning bent, red dan je zelf en red ons.’ Dat wil zeggen: als je echt koning bent, dan hang je hier niet als verliezer aan dat hout, dan ben je iemand die wat betekent, iemand die zichzelf kan redden en ook ons uit onze moeilijkheden helpt.

In een ander evangelie, dat van Johannes, zegt Jezus dat zijn koningschap niet van deze wereld is. Dat is dus ook zo. De koning  wiens feest wij vieren is niet bepaald machtig in onze wereld, niet bepaald een succes. Op de TV was ooit een documentaire over de Balkanoorlog, over de verschrikkingen en de verdeeldheid die er toen was. De camera bracht verschillende huiskamers in beeld . Armoedige taferelen van gebroken gezinnen, verbitterde en verdrietige mensen. In verschillende van die huizen hing een afbeelding van onze Koning: kruizen boven de deur. Onze Koning had niet veel te vertellen in die bloedige geschiedenis in de Balkan. Nee, Hij werd gebruikt ten behoeve van het eigen nationale gelijk, zoals Hij in veel oorlogen gebruikt is. Europa staat vol basilieken en kathedralen, gebouwen met Koninklijke allure, maar is Christus dáármee koning geworden in onze wereld?

Laten wij dichter bij huis blijven. Wie hebben het bij ons te vertellen? Voor wie hebben wij respect? Tegen wie kijken wij op? Geloven wij wel in deze koning, Jezus en waar Hij voor staat? Dat liefde en barmhartigheid groter zijn dan ons eigen gelijk, dat een arme weduwe je meer kan geven dan een rijke patser, dat er leven is dat meer waard is dan geld, en goed, status en gezondheid? Voor wie buig ik, wie is voor mij de leider in de groep, op het werk, in de familie?

Soms staat er een koning van vrede op, Martin Luther King, of bisschop Romero in El Salvador, en ook de Trappisten monniken van Thibirine in Algerije waarvan deze week een mooie film te zien is in Nederland.  Ook hun koninkrijk leek niet van deze wereld. Door geweerkogels werden zij naar de andere wereld geholpen. Of  kun je nu zeggen: dat is het nu juist. Diegenen, die ze hebben neergeschoten, die ze de mond hebben gesnoerd, die zijn toch koning? Zij bepalen de richting van ons leven. Zij zijn niet dood, zij leven!

In het voorjaar werden we bestormd met de voor onze kerk ontluisterende getuigenissen over seksueel misbruik door geestelijken. In Kruispunt TV verscheen een oude Ierse bisschop Willy Walsh. Hij legde een bijzonder getuigenis af. Hij zei: “Onze kerk staat er door de rapporten over het misbruik beter voor dan voorheen. Een gewonde en gebroken kerk is meer kerk dan een kerk met een schitterende uitstraling, maar die tegelijkertijd duivelse waarheden achter gesloten deuren verborgen houdt. Hier was een bisschop, die zich gekruisigd wist, gewond en gebroken. Zo was hij bisschop.

Als onze Koning aan het kruis hangt, huilt één van de misdadigers naast Hem met de wolven mee. Hij bespot Jezus en daagt Hem uit: “Als je Messias bent, als jij de nieuwe koning bent, de nieuwe David, de gezalfde, waar ons volk al zo lang naar uitzag, red je dan uit deze ellende, en red ook ons.” De andere dief straft deze misdadiger af, hij moet bij het zien van deze zuivere Mens op het kruis denken aan zijn eigen falen: “Wij ondergaan dit vonnis terecht maar Hij heeft niets verkeerds gedaan”.

Op het feest van Christus Koning staan we voor het kruis van Jezus van Nazareth en worden ook wij uitgedaagd. Is deze man onze Gezalfde, is Hij de Christus, onze Koning? Naar wie wij luisteren, respect hebben, buigen?

Pater Jan Haen C.Ss.R. – verwerking van preektekst van Berne Heeswijk “Het Woord Delen”.