Verkondiging op 12 december 2010, de derde zondag van de Advent, in de Nicolaaskerk te Muiden en de Boskapel te Muiderberg

Jes. 35, 1-6a + 10, Jak. 5, 7-10, Mt. 11, 2-11

Johannes lijdt, hij zit in de gevangenis. Hij stuurde enkele van zijn leerlingen naar Jezus toe met de vraag: "Zijt Gij de komende, of hebben wij een ander te verwachten ?". Johannes lijdt omdat hij de weg voor Jezus voorbereid had maar hij heeft twijfels over Hem. Hij vraagt zich af: "Lijdt ik wel voor een goed doel?" Hij wil graag een bevestiging hebben.

Wij mogen ook goede vragen aan de Heer stellen. Heer luister naar mij, ben ik aan het doen wat je wilt? Ik lijdt een beetje, ik ben aan het vechten, maar geef me een bevestiging. Ik heb het nodig. Wij allen hebben nodig dat God ons zegt dat wij misschien een verkeerd pad, dat ons nergens heen brengt, aan het lopen zijn. Wij hebben vertroosting nodig als de mentaliteit van deze wereld ons gevangen houdt. De dingen van deze wereld behoren ons niet toe, zij zijn ver van ons, zij zijn oppervlakkig en ze interesseren ons niet. De vraag is: Is het de moeite waard 'anders' te zijn? Ten aanzien van deze wereld?

Dat is ook de twijfel van Johannes de Doper over Jezus. Jezus was niet echt wie hij verwachtte.

Afgelopen zondag, in het evangelie, hebben wij gehoord dat de Messias zal komen als een vuur dat het kaf verbrand:'Hij zal jullie dopen met de heilige Geest en met vuur; hij houdt de wan in zijn hand, hij zal zijn dorsvloer reinigen en zijn graan in de schuur bijeenbrengen, maar het kaf zal hij verbranden in onblusbaar vuur'. Maar in werkelijkheid is er een totaal ander type aangekomen.

Vaak denken wij ook dat God zou moeten handelen volgens onze ideeën, onze categorieën, onze wegen. Welke Messias verwachten wij? Verwacht je iemand die komt als een rechter en die jouw vijand, iemand die je gekwetst heeft straft?

De weg van Johannes de Doper – diegene waarvan werd gezegd: onder hen die uit vrouwen geboren zijn, is niemand opgestaan die groter is dan Johannes de Doper. Niettemin is de kleinste in het Rijk der hemelen groter dan hij – heeft inderdaad een grens. Hij is een man van het Oude Testament en hij denkt volgens de categorieën van de wet en de profeten.

Maar wanneer het heilige Woord vlees is geworden, de tweede persoon van de heilige drie-eenheid komt, is het God zelf die in ons midden komt. Hij is geen wet, maar een persoon!

Hij komt en wat is zijn straf? Barmhartigheid. Hij komt en wat is zijn correctie? Zorg. Hij komt en verandert ons leven. De komst van Jezus is totaal anders. De wet word een persoon. Een man die de weg wijst door de straling van zijn liefde. Jezus leert ons de slechte paden te verlaten door ons te beminnen, door onze fouten te vergeven, door onze ziekte te genezen.

Hij geeft ons de mogelijkheid 'het zien' terug te krijgen. Vaak, alleen maar de barmhartigheid van God laat ons zien wat nog donker in ons leven is. Hij leert ons naar de dingen te kijken door Hem, door zijn gerechtigheid die liefde is. Hij verlicht ons en wat om ons heen speelt. Niet alleen de blinden zien, maar de lammen kunnen weer lopen. Hij geneest ons van ons egoïsme en hoogmoed door vergiffenis te schenken. Je kan alleen maar stevig met twee benen lopen als je voelt dat God van je houdt. Zonder dubbelzinnigheid, zonder te stoppen of mank lopen. En niet alleen lopen maar ook springen en dansen van vreugde zoals de eerste lezing zegt: De lamme zal springen als een hert en jubelen zal de tong van de stomme. Omdat Hij komt om ons te bevrijden uit de slavernij van onszelf, van alle dingen die ons verhinderen gelukkig te zijn. Hij komt en herstelt onze relatie met God de Vader en met de anderen, onze naasten. Hij houdt van ons zoals wij zijn met al onze tekortkomingen en dat geeft ons hoop om ons te verbeteren. Hij geneest de melaatsen, mensen met huidvraat. Zij zijn het beeld van de eenzaamheid. Het is een ziekte die je van de anderen isoleert. Gereinigd worden betekent open voor onze naasten kunnen staan want je hoeft niet meer bang te zijn. Of andersom, niet meer de anderen bang te maken. Wij hoeven ons niet meer te schamen voor wie wij echt zijn.

De doven kunnen weer horen. Jezus leert ons weer om naar God te luisteren. Zijn stem in ons binnenste, in ons hart te horen. Hij spreekt tot ons en zegt. Doe dat! Of, Dat niet doen!

De doden staan op. Hij laat het deel van ons dat wij als dood hebben beschouwd, weer verrijzen. Hij schenkt ons hoop. Hoeveel keren zijn door onze fouten of door die van anderen dingen verloren gegaan. Dat is niet meer te redden, hebben wij gezegd. Toch wel! Er is een blijde boodschap! Jezus schenkt ons de kracht om de dingen weer aan te pakken en tot vervulling te brengen.

De liefde van God zorgt dat wij weer zien, lopen, horen en zingen. Jezus kom met zijn zoetheid, Hij komt met de redding. Hij wil ons vrij maken. Op deze zondag, zondag van 'Gaudete', van de vreugde, zegt Jezus tot ons dat wij groter dan Johannes de Doper mogen zijn omdat hij de wet kende, maar wij de barmhartigheid die vlees is geworden. Jezus zegt: Gelukkig is degene die aan mij geen aanstoot neemt.

De leerlingen moeten Johannes gaan zeggen dat hij geen aanstoot moet nemen aan het feit dat er geen bijl is gekomen die hakt en vermoordt. Maar wel iemand die de redding brengt.

Er zijn twee verschillende houdingen tegenover het leven. Je kan wel een conflict hebben met iemand en gerechtigheid daarvoor eisen of je kan de relatie proberen te redden. Wij christenen moeten daar geen aanstoot aan nemen. We hoeven niet bang te zijn. Jezus staat aan de kant van de verzoening. Jezus staat aan de kant van wat verenigt en niet aan de kant van wat scheidt.

De tweede lezing zegt: Ook moet gij geduldig zijn en moedig, want de komst van de Heer is nabij. Op deze zondag laten wij blij zijn en de verzoening zoeken. De kleinste in het koninkrijk van de hemel, namelijk diegene die in de barmhartigheid van God gelooft, is belangrijker dan de profeten. Laten wij ook aan de kant van de kleinsten kiezen, die open staan voor de komst van Jezus Christus.

Amen

pastor Giancarlo Rizzo