Verkondiging op 13 maart 2011, Eerste Zondag van de Veertigdagentijd in de Nicolaaskerk te Muiden en de Boskapel te Muiderberg.Gen. 2, 7-9 + 3,1-7. Rom. 5, 12-19, Mt. 4, 1-11
De Veertigdagentijd is de tijd van de waarheid. Tijd van bekering. Tijd van veranderingen. Tijd om ons van onze tekortkomingen te ontdoen en om ons met onze schoonheid te bekleden. Het Evangelie van vandaag vertelt ons over het probleem van de bekoringen. De verleiding heeft altijd een relatie met de beoefening van onze vrijheid. De verleider moet zijn werk verrichten want wij kunnen God niet dienen als wij gedwongen worden, maar wij moeten een keuze te maken. Wat moeten wij kiezen? Zo ontstaat ook de tegenhanger, de bekoring. In de strijd tussen Jezus en de duivel zijn er twee opties. Het thema van twee van de drie verleidingen is: zoon van God te zijn.
De eerste bekoring verschijnt aan Jezus: als je de zoon van God bent... Als ik in jou zou zijn, zegt de verleider, zal ik de stenen in brood veranderen. Namelijk, de dingen van het leven eetbare waar maken. Ook de stenen moeten voldoen aan mijn tevredenheid. Het is hetzelfde als zeggen dat: als God mijn Vader is, moet ik altijd tevreden zijn. Ik moet altijd een volle buik hebben. Ik moet nooit teleurgesteld worden en altijd voldaan. Alles moet eetbare waar worden. Dat lijkt een goed gebod te zijn maar het is verschrikkelijk. In je leven moet je altijd compensatie en tevredenheid hebben. Als een persoon bijvoorbeeld gaat trouwen, moet de partner hem/haar altijd voldoening brengen. De partner moet een lekker broodje worden, een kind moet zijn/ haar trots zijn, het werk moet succesvol zijn, de vrienden moeten altijd aardig zijn. Met andere woorden: een perfecte egoïst. Dat is geen leven. Dat betekent een kinderachtig houding. De kinderen, de baby's moeten het leven zuigen. Sinds de borstvoeding moeten ze altijd krijgen, krijgen, krijgen, krijgen. Zo'n soort persoon, zal de anderen nooit beminnen, zal nooit iets aan iemand anders schenken. De strijd is: begrijpen dat het leven niet alleen uit voldoening bestaat maar dat er meer is: de wil van God. Namelijk, in staat te zijn om de woorden die God in ons hart heeft geschreven in vervulling te brengen. Dat geldt voor iedere mens op aarde. Ook wie heel ver van God is, heeft een innerlijk licht in het hart dat naar het goede wijst. Het licht van het goede: het woord van God dat ons zegt wat wij goed moeten doen.
De tweede bekoring: als je de zoon van God bent, stort je dan naar beneden, doe iets buitengewoons. God zal je beschermen in iedere nood. Dan dwing je God om iets spectaculairs te doen. Dit is de verleiding van succes. Dat zou een persoon zijn die een antwoord moet hebben. God moet mij nu antwoorden. Maar het leven bestaat ook uit wachten, uit mislukkingen. Niet alles heeft een onmiddellijke oplossing. Veel dingen bouw je op met geduld, ze beginnen klein en ze gaan langzamerhand verder. Het is als een kind. Het heeft geduld nodig om te kunnen groeien. En wij ook, om als personen te groeien hebben wij veel geduld nodig. De logica van het succes is in strijd met de liefde. De liefde impliceert mislukking, stilte, wachten, geduld. Soms moeten wij leren leven met een aantal problemen. Ze hebben vaak de taak om ons volwassen te laten worden. Het is belangrijk dat wij op de tijden van God kunnen wachten en niet ons storten uit de toren van de tempel.
De derde bekoring is het bezit. Alles te hebben vereist het verwerpen van alles. Om macht te hebben moet je je macht kunnen afgeven. "Dat alles zal ik U geven als Gij in aanbidding voor mij neervalt." Maar wat zal ik dan worden, een baas of een slaaf? Wil je baas worden? Dan begin je met slaaf te zijn. Zo is het bezit van goederen in het leven: het lijkt dat veel bezittingen autonomie kunnen geven, maar in werkelijkheid is het een onteigening. Het bezit voert naar angst, slaaf van de dingen te worden. Het is duidelijk dat wij dingen moeten bezitten, maar alleen dat wat God wil zodat wij binnen kunnen treden in de wil van God, om God te bezitten, die niemand ons kan afnemen. Amen
Pastor G. Rizzo |